~(^_^)~Sawaddee Ka This my world

          เมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมามีโอกาสได้ฟังรายการวิทยุ รายการเดิม   หลังจากที่ไม่ได้ฟังมานานแสนนานเนื่องจาก  

เปงช่วงที่ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ     อาทิตย์นี้เค้าพูดกันถึงเรื่องที่ว่า "เธอจากไปแต่หัวใจยังอยู่"  เปงเรื่องที่เกี่ยวการจาก

ที่เรียกกันว่าเปงการจาก"ตาย"    เปงการจากกันอย่างที่ไม่มีวันที่จะได้เจอกันอีกเลยตลอดชีวิตที่เหลืออยู่    อาทิตนี้ก้อมีคนโท

มาเล่าเรื่องราวที่ได้เจอกัน   แต่ล่ะเรื่องจาเศ้ายิ่งกว่าในละครทีวีอีก    ฟังแล้วรุ้สึกว่าเรื่องจริงนี่บางทีก้อน้ำเน่ากว่าในละครซะอีก

ประเดิมเรื่องแรกจากการเล่าเรื่องชีวิตจริงผ่านหนังเรื่อง "โคตรรักเอ็งเลย"  ของ พิง  ลำพระเพลิง   เปงเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตังของพิงเอง

แต่เรื่องจริงที่ไม่เหมือนในหนังก้อคือ   ตอนจบไม่แฮปปี้ยังนั้นสิ   เพราะคืนวันที่เค้าทะเลาะกัน   ภรรยาเค้าได้ขับรถไปตกทะเลตาย

พิงเล่าว่าอีก 500 เมตรก้อจะถึงรั้วอยู่แล้วแฟนเค้าคงไม่ต้องตกทะเล   แต่ยังไงแล้วแฟนเค้าก้อตายไปทั้งๆที่ยังไม่ได้เคลียร์กันเลย

คืนนี้ก้อมีคนโทมาเล่าเรื่องการสูญเสียคนที่ตัวเองรักไปมากทีเดียว   มีคนหนึ่งบอกว่าวันพรุ้งนี้ความจริงเปงวันที่เค้าจะแต่งงาน   แต่

เมื่อวันจันเค้าต้องมาลองชุดแต่งงานครั้งสุดท้าย  แต่แฟนเค้าก้อมาไม่ถึงเพราะรถเกิดอุบัติเหตุ    แฟนเค้าอาการหนักมากแต่ก้ออยู่รอ

จนตัวเค้าเองมาถึง  เพื่อจะฟังคำว่ารักจากปากแบ้วเค้าก้อจากไป    อีกคนต้องเสียทั้งพ่อและพี่ชายไปในเวลาเดียวกัน   เค้จำเปงต้องเข้มเข้ม

เพื่อเปงหลักให้กับแม่    อีกคนหนึ่งรักกันกับแฟนมาก  แต่ต้องไปแต่งงานกับคนที่แม่อยากให้แต่งด้วย    ในวันที่แต่งงาน   แฟนเค้าได้ไป

กินเหล้า   เที่ยวแล้วก้อไปมีเรื่องจนถูกยิ่งตาย    เค้าเสียใจมากที่ต้องเปงต้นเหตุที่มำให้เค้าต้องตาย   เพราะปกติแล้วเค้าเปงคนไม่กินเหล้า

ไม่หาเรื่องใคร   แต่เค้าก้อต้องมาตายเพราะเธอ     อีกคนหนึ่งเปงผู้ชายโทมาเล่าว่า   แต่ก่อนตนเปงคนที่เที่ยวเก่ง   แต่พอมาแต่งงาน

กับผู้หญิงคนนี้ก้อเลิกหมดทุกอย่าง    พอดีเค้าอย่างมีลูกก้อเลยไปให้หมอตรวจร่างกาย  ก้อพบว่าแฟนเค้าเปงมะเร็ง    เค้าจึงได้พยายาม

ทุกวิธีทางเท่าที่ตัวเค้าจะทำได้    แต่ก้อไม่เปงผลหมอบอกว่าตอนนี้มันลามไปตับแล้ว    หมอบอกให้เค้าทำใจ   เพราะแฟนเค้าคงอยู่ได้ไม่

เกินปีครึ่ง   แฟนเค้าอยากไปไหนเค้าก้อพาไป   แฟนเค้าอยากไปต่างประเทศก้อพาไป    ตอนที่เค้าพาแฟนเค้าขึ้นไปถึงยอดเขาแอลฟ์

แฟนเค้าร้องไห้เพราะไม่คิดว่าตัวเองจะได้มีโอกาสมายื่นอยู่ที่นี่เลย    พอกลับมาถึงเมื่องไทยแฟนเค้าก้ออาการทรุด   หมอเรียกเค้าไปคุยถาม

ว่าจะยื้อชีวิตเธอถึงแค่ไหน   เค้ารีบตอบว่ายื้อให้ถึงที่สุด    แต่หมอก้อบอกว่าถ้ายิ่งยื้อมาก   เธอจะยิ่งทรมาน  เค้าเลยตัดสินใจว่าให้ยื้อแค่

เครื่องช่วยหายใจก้อพอ    เค้ากำลังจาเดินไปบอกแฟนว่าอาจต้องใส่เครื่องช่วยหายใจ  หมอก้อวิ่งออกมาจากห้องและบอกว่าต้องใส่เครื่อง

เครื่องช่วยหายใจแล้ว   เค้ายังไม่ทันได้บอกให้เธอเตรียมตัวเลย   เค้ายื่นมองดูเธอใส่เครื่องช่วยหายใจ   เธอดิ่นไปมา  คืนนั้นเค้าพูดกับเธอ

บอกกว่าไม่ต้องกลัวนะ   ถ้าทรมานมากก้อไม่ต้องฝืน   ไม่ต้องกลัวจะต้องอยู่คนเดียว   เค้าจะตามเธอไปอยู่ด้วย   จากที่เธอนอนดิ้นก้อสงบลง

และก้อจากไป   แบบว่าฟังไปน้ำตาไหลไปอ่ะ   เศ้าได้อีก   มีอีกเรื่องหนึ่งเรื่องน้เราชอบมาก   แบบว่าผู้ชาโทมาเล่าจากออสเตรเลียเลย

เค้าบอกว่า   เค้าคบกับแฟนมาตั้งแต่อยู่ม.ปลาย    ตอนนั้นเค้าอยู่ปี 3  เค้ากับแฟนและก้อพี่สาวเค้ากำลังจะไปธุระด้วยกัน   แต่พอดีเค้า

เกิดไปด้วยไม่ได้   เค้าก้อเลยให้พี่สาวกับแฟนไปกันก่อน   ก่อนที่แฟนเค้าจะขึ้นรถไป   ไม่รุ้อะไรบอกให้เค้าเรียกแฟนแล้วก้อบอกกับเธอว่า

"ผมรักคุณนะ"  แฟนเค้าก้อตอบกับมาว่า "ไอ้บ้า"   แล้วไม่นานเค้าก้อได้รับข่าวร้ายว่าแฟนและพี่สาวเค้าเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งคู่

เค้าไปถึงโรงพยาบาลเค้าแทบล้มทั้งยืน    แล้วเค้าก้อยังเล่าเรื่องให้เธอฟังว่าเธอเปงคนน่ารักมาก  เฟะฟะด้วย   เค้าบอกว่ามีครั้งหนึ่งเค้าให้

แฟนไปคืนการ์ตูนให้เค้าก้อจอดรถรออยู่ที่เดิม    แต่แฟนเค้ากลับเดินข้ามถนนไปขึ้นรถฟังตรงข้าม   เค้าก้องงว่านั่นแฟนเราอ่ะเป่า  สักพัก

เธอก้อออกจากรถแล้วกลับมาขึ้นรถ  เค้าก้อหัวเราะ   เธอก้ออายแล้วก้อบอกว่า   รีบๆไปอายเค้า   เค่าบอกว่าตอนนี้ก้อ 6 ปีแล้ว

แต่เค้าก้อลืมเธอไม่ได้   ทุกครั้งที่หลับตาแล้วฝันถึงเธอเค้าไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย   เพราะตื่นขึ้นมาแล้วต้องรุ้ว่าเธอไม่อยู่กลับเค้าอีกแล้ว

เค้าบอกว่าตอนนี้รอว่าเมื่อไรจะได้ไปอยู่กับเธออีก   เค้าบอกว่าเค้าเคยขอหมั้นกับเธอแล้ว   เค้าบอกว่าถ้าเรียนจบแล้วเราหมั้นกันนะ

แต่เธอก้อไม่มีโอกาสอยู่ถึงวันนั้น   ตอนที่เล่าผู้ชายก้อเสียงสั่นด้วยแหละ   ส่วนเราเปงคนฟังก้อร้องไห้อยู่นั่นแหละ   แบบว่าเศร้าได้ใจมาก

พอฟังแล้วทุกคนก้อบอกแต่ว่า   อยากทำอะไรให้คนที่เรารักก้อให้รีบทำก่อนที่จะไม่มีโอกาส   ก่อนที่เค้าจะจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

นีบดูแลคนที่เรารัก   ก่อนที่จะไม่มีโอกาสให้ดูแล   ทั้งพ่อ  แม่  พี่น้อง  หรือแฟน  รักษาความรักไว้ให้ดีๆนะ   เศ้าจังว่ะ   คืนนั้นฟังได้ไม่ทันจบอ่ะ

ฟังไปร้องไห้ไป   ร้องจนหลับไปเลยอ่ะ  เศ้ามั่กมาก.... 

ปล.  อย่าลืมดูแลคนที่คุณรักนะ  เพราะคุณไม่มีทางรุ้ได้ว่า  คำพูดที่คุณเพิ่งพูดกับเค้าเมื่อกี้อาจจะเปงคำสุดท้ายที่เราจะได้พูดกันก้อได้

       คุณไม่มีทางรุ้ว่าเมื่ไรจะเปงนาทีสุดท้ายที่คุณจะได้อยู่กับเค้า

          หลังจากที่เปิดเทอมมาแล้วเกือบ 3 เดือน     อยากจาบอกว่าชีวิตของเด็กปี 2 นี่  

 

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาเปงวันแรกของการที่จะต้องจับคู่เจาะเลือด     ก้อตื่นเต้นเล็กน้อยนะตอนที่อาจารย์มาอธิบายวิธีการเจาะเลือดแบบละเอียด     แต่ก้อน้อยนะเมื่อเทียบกับเพื่อนคนอื่นๆ      พอถึงเวลาที่ต้องเข้าไปลองของจิงในห้องแลปอ่ะ   อยู่ดีๆก้อปวดฉี่ขึ้นมาซะงั้นอ่ะ      แอบเข้าไปทำใจในก้องน้ำก้อไปเจอเพื่อนอีกหลายคนแอบไปทำใจในห้องน้ำเหมือนกัน     พอทำใจได้แล้น      ก้อมาลองเจาะแขนเทียม    แบบว่าแขนเทียมอันหนึ่งใช้กัน  13  คน   แมร่งน้อยจังว้า....   เราก้อเลยแอบไปใช้แขนกลุ่มอื่นเจาะแทน    แอบดีใจเล็กน้อย    เจาะปุ๊บได้ปั๊บ    เก่งจังว่ะ   ลูกใครเนี่ย...555+     มีกำลังใจขึ้นมานิดหน่อยแบบว่าเราคงจาไม่พลาดตอนเจาะจิง     พอถึงเวลาเจาะจิง    เราก้อจับคู่กะตาวอ่ะ   ตาวเปงคู่แลปที่ดีมากเลยอ่ะ   มะเคยบ่นมะเคยเถียงเลย     แต่ชอบอู้งานเล็กน้อย      เจ๊นัทมาจากกลุ่มข้างๆก้อมาอยู่ด้วย     หลังจากที่ตกลงกันได้สักพัก   ก้อสรุปได้ว่าให้ตาวเจาะเจ๊นัทก่อน     ตอนที่ตาวจะเจาะอ่ะ    แบบว่าเราติดตามดูอย่างใกล้ชิด    ตาวแมร่งนิ่งโคตรอ่ะ     มันแบบว่าดูไม่ตื่นเต้นเลยอ่ะ      เจาะแปบเด่วเองอ่ะเส็ดแล้ว      เหงแบบนั้นเราก้อเลยกะว่า    เราจาเจาะไอ่ตาวเปงรายต่อไป    กนั้นก้อขอทำใจก่อนสักพักหนึ่ง    พอพร้อมแล้วก้อจัดการรัดแขน    เกิดอารายขึ้นก้อม่ายรุ้     รัดไม่แน่นซะที    อาจารย์เหงอย่างนั้นก้อเลยมารัดให้ดู      พอรัดเส็ด    ก้อดูเส้น    อาจารย์ก้อบอกว่าให้เจาะเส้นกลาง     เพื่อนจาได้ไม่เจ็บ       เราก้อเชื่อ    พอจาเข็มเข็มออก    ก้อดึงออกไม่ได้ซะงั้นอ่ะ     ดึงไปดึงมา    เข็มก้อจิ้มนิ้วอีกแล้วอ่ะ     โง่เจงๆๆ   เลยกรู     อาจารย์ตกใจมากเลยอ่ะ    เราต้องรีบไปล้างแผล   เลือดออกโคตรเยอะเลยอ่ะ         ต้องมาติดพลาสเตอร์แล้วก้อเปลี่ยนถุงมือใหม่     คราวนี้อาจารย์มาดูอย่างใกล้ชิดเลยอ่ะ       คราวนี้มาเริ่มใหม่     รัดแขน    ดูเส้น    พอเหงเส้นชัดเจนแล้วก้อ   เช็ดแอลกอฮอล์    เอาเข็มออกอย่างระมัดระวัง     พอเอาเข็มมาจ่อใกล้    มือก้อสั่นซะงั้น    แถมเส้นที่เหงก้อหายไปไหนก้อม่ายรุ้   คราวนี้มือก้อสั่นใหญ่เลย     อาจารย์ก้อบอกว่าเจาะไปเลย   เพื่อนมีเส้นใหญ่มาก    เจาะยังไงก้อเจอ     ไอ้เราก้อม่ายกล้าอยู่ดีอ่ะ      อาจารย์เลยบอกว่าเอาที่รัดแขนออกได้แล้ว   รัดนานแล้วเพื่อนคงเจ็บ      จากนั้นกรูก้อต้องไปทำใจใหม่     พอไปทำใจสักพักก้อเริ่มใหม่     รัดแขน     ดูเส้น   เอาเข็มออก   เช็ดแอลกอฮอล์     จ่อ    ....เรามองเส้นกลางไม่ชัดอ่ะ   เลยบอกไอ่ตาวไปว่า   แกเรามองเส้นกลางไม่ชัดเลยอ่ะ   ไม่มั่นใจมากๆ    มันก้อเลยบอกว่า     เจาะเส้นริมก้อได้     อาจารย์ก้อบอกว่า   เจาะไปเลย    เจาะเส้นที่มั่นใจ    เจาะไปยังไงก้อเจอ    เจาะได้แล้ว   รัดแขนเพื่อนนานแล้ว    เราก้อเช็ดแอลกอออล์ใหม่   จากนั้นก่อจ่อ    มือก้อสั้นๆๆอ่ะ   ส่วนตาวก้อนั่งเฉยซะงั้น    แมร่งกรูตื่นเต้น      อาจารย์ก้อเชียร์    เจาะเลยๆๆๆๆ    เราก้อนับ 1...2...3...  จิ้ม    แก...เจาะลงไปแล้วอ่ะ     ถามไอ้ตาวว่าเจ็บป่ะ   มันก้อบอกว่าไม่เปงไร      จากนั้นเราจิ้มลงไปอีกอ่ะ      จากนั้นก้อดูด....ดูด...ขึ้นมา     พอถึงตอนที่จาดึงเข็มออกนี่แหละ    สำคัญมาก      เราก้อรีบดึงออกเลยอ่ะเพาะกลัวมันจาเจ็บ    แต่ปรากฎว่าตอนที่ดึงออกอ่ะ   เข็มเอียง   ก้อเลยทามให้เจ็บ   อาจารย์เหงยังร้องเลยอ่ะ    บอกว่าเพื่อนจาเจ็บมาก    เวลาดึงให้ดึงตรงๆ      ไอ่ตาวก้อสะดุ้งเล็กน้อย      ตาวกรูขอโทด    จากนั้นก้อดึงเข็มออก     แล้วก้อเอาเลือดใส่หลอดทดลอง    ตอนเอาเลือใส่อ่ะ    มือกรูโคตรสั่นเลยเมิง     อาจาร์เหงก้อขำ     มือสั้นทั้ง 2  มือเลยอ่ะ    แบบว่ามะต้องเขย่าหลอดทดลองเลือดก้อสั้นเองแล้วอ่ะ     โอ๊ย...จาเปงลม      ต้องปนั่งให้จิตใจสงบสักพักใหญ่ๆเลยอ่ะ    จาบอกว่าตอนที่เจาะอ่ะ   เหงื่ออกเต็มเลยอ่ะ   ทั้งๆที่อยู่ให้ห้องแอร์ที่โคตรเย็นเลยอ่ะ     พอทามใจได้แล้นก้อ   บอกเจ๊นัทว่ากรูพร้องแล้นมาเจาะเลือดกรูได้เลย     มาถึงก้อนั่ง    ยื่นแขนให้มัน     มันก้อรัด    อาจารย์ก้อเดินมาดู     มันก้อรัดไม่แน่นซะที    รัดแล้วรัดอีกจนแขนกรูช้ำเลยเมิง    อาจารย์ก้อมารัดให้     พอดูเส้นได้แล้ว     มันก้อจาเจาะ     เช็ดแอลกอฮอล์    แล้วก้อเจาะ   แม่งเจาะพลาดเส้น    ซะงั้นอ่ะ    พอเจาะไปมันก้อ    ควานหาเล็กน้อย    เราก้อเลยบอกมันว่าหาให้เจอนะเมิง    เจาะเลยๆๆ   กรูมะอยากเจ็บอีก    พอดูดขึ้นมาก้อไม่ได้เลือดอ่ะ     แม่งกรูล่ะเซ็ง     พอสักพักหนึ่งก้อ     เปลี่ยนมาเจาะแขนใหม่    คราวนี้มาอีกแขนหนึ่ง    แต่ว่าเส้นข้างนี้เล็กมากอ่ะ     แม่งเจาะไม่โดนเส็นกรูอีกแล้น      คราวนี้เรียกพี่ที่คุมแลปมาดู     พี่เค้าก้อบอกว่าไม่กล้าเจาะ     เส้นเล็กมากเลย   เล็กกว่าหัวเข็มอีก     พี่เค้าก้อบอกว่า   ให้ไปตามพี่แจ๊คมาเจาะเหอะ   เออ...พี่แจ๊คเปงพี่ที่เชี่ยวชาญในการเจาะมากอ่ะ    พอมาถึงพี่เข้าก้อ   รัด   เช็ด  จิ้ม  แล้วก้อดูด   แล้วก้อดึง   แบบว่าเส็ด    ภายใน   2  วิ    ไม่ทันให้กรุตื่นเต้นเลยอ่ะ     ได้เลือดแล้ว   หลังจากที่โดนจิ้มมาหลายเข็ม    กรุล่ะเซ็ง   พอทำแลปเส็ด   ถอดถุงมือออก    แทบเปงลมอ่ะ    นิ้วที่โดนเข็มจิ้มอ่ะ    แม่งม่วงอี๋เลยอ่ะ    แบบว่าช้ำอย่างรุ่นแรง   แล้วแขนที่โดนเจาะ  2  รูอ่ะ   มันบวมอ่ะ    กรูจาบ้าตาย    แขนข้างนั้นแบบว่าใช้การไม่ได้เลย    ปวดมาก    แล้ววันนี้ต้องกลับบ้านเองด้วยอ่ะ  ป่าป๋ามะว่างอ่ะ     กลับกะเจ๊นัทไปขึ้นรถที่อนุสาวรีย์     เดินไปขึ้นสาย  18   กะว่ารถคงมะติดแล้วมั้ง   พอไปได้สักพัก   รถก้อติดโคตรเลยอ่ะ     แมร่งหน้าต่างก้อปิด    ร้อนมาอ่ะ    ลมก้อม่ายมี   ที่เข้ามาในรถเมล์ก้อเปงควันรถอ่ะ    ยื่นได้สักพัก   ก้อรุ้แล้วอ่ะว่าไม่ไหวแล้ว   หูอื้อ    ตาลาย    มองไม่ชัดแล้วอ่ะ   ก้อเลยถามป้าคนข้างๆว่ามียาดมไหม     เข้าก้อเลยถามเพื่อนอ่ะ    ปรากฎว่าเพื่อนแกก้อโวยวายใหญ่   ก้อเลยมีคนลุกให้นั่ง     แม่งกรูจาบ้าตาย    เกิดมาเปงลมบนรถเมล์อีก    พอหายแล้วก้อหันไปขอบคุณพี่คนที่ลุกให้     พอใกล้จาหายแม่ก้อโทมา    ตอนนั้นหูยังไม่หานอื้อเลยอ่ะ    มะกล้าบอกแม่อ่ะ    กลัวแม่จาตกใจ    กะว่าถึงบ้านแล้วค่อยบอก    พอถึงบ้านลงจากรถเมล์ก้อเลยขอบคุณป้าคนที่ให้ยืมยาดม    พ่อออกมารับหน้าบ้าน     บอกพ่อว่าเปงลมบนรถเมล์    พ่อดุใหญ่เลยอ่ะ    พอเข้าบ้านแม่ก้อตกใจใหญ่   คราวนี้มะให้กรูทามไรเลยอ่ะ    แม่หนูหายแล้ว     แม่บอกว่าต่อไปนี้     ต้องบำรุงแล้ว    แม่นั่นแหละที่ต้องบำรงม่ายช่ายหนู    อาทิดหน้ากรูจาไปฟิต     ให้เส้นเลือดใหญ่ขึ้น      จาได้เจาะกรูแค่ครั้งเด่วพอ    แม่ง....สุดยอดอ่ะ    บอกอย่งนี้แล้วจามีคนไข้ที่ไหนกล้ามาเจาะกะเมิงมะเนี่ย    มือสั่นซะขนาดนั้น        พี่...ค่ะ   ว่างๆมาให้เจาะนะ   อยากเจาะให้เจงๆนะเนี่ย  ~(^_^)~